فرزند صبح

نوشته های شخصی آسیه سادات بنیادی

فرزند صبح

نوشته های شخصی آسیه سادات بنیادی

فرزند صبح

طلبه ام. خدا را دوست دارم و اندیشیدن را، پرسیدن را، چشیدن را و جستجوهای همواره.
در این دفترچه، گاهی خودگویه های ذهنم را خواهم گذاشت. از دین و دنیا و حوزه و دانشگاه و زن و خانواده و ...

بایگانی
آخرین نظرات

۴ مطلب در آذر ۱۳۹۴ ثبت شده است

در روزگاری به سر میبریم که "وحدت" به گوهر نایابی بدل شده است...
وحشت داعش و افکار ویرانگر افراد مثل اینها این روزها تا بیخ گوشمان حس میشود... 
وقتی به سالهای تولد اسلام فکر میکنم دلم لک میزند برای بلالها، سمیه ها، عمارها، حمزه ها ... برای وجود مبارک آن رحمه للعالمین... 
اما امروز... از آن اغاز زیبا و شیرین چگونه چنین میوه های زشت و تلخی چیده ایم؟؟ 
خدا خودش به داد مسلمین برسد


پ.ن:
میلاد مبارک دو رسول رحمت مبارک
۰ نظر ۲۵ آذر ۹۴ ، ۱۹:۲۴
آسیه سادات بنیادی

از مساله چیستی معنا که بگذریم آنچه ذهن را به خلسه میبرد، کشف جولان نامحسوس معنا در زوایای ذهن بشر است که وقتی از این سوی زمان به آن مینگری  رقصی است شورانگیز در میانه میدان!

به هیچ چیزی در گذشته به اندازه تحولات ذهن و معنا در زندگی بشر علاقمند نبوده ام. بخصوص وقتی پای تفسیر یک متن تحول آفرین از درازنای تاریخ مثل قرآن در میان باشد.
به نظرم بدون نظر به تاریخ ذهن دینداران و تحولات معنا نمیتوان دین و متن دینی را فهمید!


پ.ن:
امیدوارم بازگردم!

۰ نظر ۲۳ آذر ۹۴ ، ۰۱:۰۶
آسیه سادات بنیادی

سلام.

از قدیمی های وبلاگستان فارسی هستم. چند سال در بلاگفا بودم پس از از بین رفتن بسیاری از اطلاعات بلاگفا مدتی بازگشتم به پرشین بلاگ، آنجا هم مدتی با مشکلاتش کلنجار رفتم تا اینکه تصمیم به مهاجرت گرفتم به "بیان". همه آن سالها را به اینجا آوردم البته کمی تنظیمات متنها به هم ریخته است و فرصت اصلاحشان را ندارم.

با سپاس از مسولین بیان که امکان انتقال مطالب را به این خوبی فراهم کرده اند.

امیدوارم اینجا خانه امن و بی درسری بشود!

۰ نظر ۱۷ آذر ۹۴ ، ۱۴:۵۲
آسیه سادات بنیادی

به نظرم مهمترین چالش معناشناسی عناصر قرآن، خداوند است!
این که اساسا امکان دارد زبان بشر، توسط یک غیر بشر مورد استفاده قرار گیرد؟
و اگر بتوانیم این را بپذیریم مساله دیگری مطرح است که آیا زبان در این استعمال، ماهیتش محفوظ میماند یا چیز دیگری با قابلیتهای دیگر میشود؟
به بیان دیگر اگر واقعا و حقیقتا خداوند به زبان بشر سخن گفته باشد، آیا همانگونه که سخن انسان مورد معناشناسی قرار میگیرد میتوان به کشف معانی مقصود خداوند رسید؟
آیا میتوان خداوند را عضوی از جامعه مخاطب قرآن، از حیث زبانشناختی فرض کرد؟ و آنگاه به مطالعه ی این اثر کهن به مثابه یک اثر در عصر عرب جاهلی در منطقه حجاز و با همان ساختارها و ویژگی های زبان شناختی، پرداخت؟ 
اساسا آیا گویندگی خداوند برای این پدیده زبانی، میگذارد قرآن را متنی با تاریخ تولید قلمداد کرد؟ یا قرآن نیز مانند گوینده اش از کمند زمان گریزان است؟
و اگر زمان را از یک پدیده زبانی حذف کنیم آیا معناشناسی آن ممکن خواهد بود؟
و اگر ممکن است چه ساز و کار و روشی خواهد داشت؟ 

 

پ.ن:
1- این روزها با دکتر نکونام و نظریه ایشان مشهور به زبان عرفی قرآن سروکار دارم! به نظرم نقاط نکاویده کم ندارد! 
2- پسرم چند روز دیگر یکساله میشود! 

۱ نظر ۰۹ آذر ۹۴ ، ۲۲:۴۳
آسیه سادات بنیادی