فرزند صبح

نوشته های شخصی آسیه سادات بنیادی

فرزند صبح

نوشته های شخصی آسیه سادات بنیادی

فرزند صبح

طلبه ام. خدا را دوست دارم و اندیشیدن را، پرسیدن را، چشیدن را و جستجوهای همواره.
در این دفترچه، گاهی خودگویه های ذهنم را خواهم گذاشت. از دین و دنیا و حوزه و دانشگاه و زن و خانواده و ...

بایگانی
آخرین نظرات

تا افق....

سه شنبه, ۲۴ دی ۱۳۸۷، ۰۴:۳۵ ب.ظ

"من" هنوز زنده ام

     مثل جوی های ناصبور
            مثل مرغ پر شکسته ای

                       که گم شده میان کوچه ها
                                         پریدنش ...

 

"من"  هنوز زنده ام
        مثل رود تشنه ای که میدود
                    تا کرانه های ناپدید
                               تا افق...

 

 

پ.ن:

۱-  چند وقتی است زلزله شده است در سرزمین نادیدنی های من... 

طوفان... گردباد... سیل...  آتشفشان.... چه می دانم!

فقط میفهمم هنوز نفس میکشم!...  می دوم...

بایستم خواهم مرد...

۲-  در حال تشکیل یه تیم تخصصی هستم!...  مثل کوه کندن میمونه!

۸۷/۱۰/۲۴
آسیه سادات بنیادی

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی