فرزند صبح

نوشته های شخصی آسیه سادات بنیادی

فرزند صبح

نوشته های شخصی آسیه سادات بنیادی

فرزند صبح

طلبه ام. خدا را دوست دارم و اندیشیدن را، پرسیدن را، چشیدن را و جستجوهای همواره.
در این دفترچه، گاهی خودگویه های ذهنم را خواهم گذاشت. از دین و دنیا و حوزه و دانشگاه و زن و خانواده و ...

بایگانی
آخرین نظرات

عبور کن!

دوشنبه, ۱۷ تیر ۱۳۸۷، ۰۶:۰۸ ق.ظ

سکوت میکنی!

     به احترام گوشها

             ولی تمام گوشها

                      دادمیکشند

                             میدوند

                                 روی ذهن بی اراده ات!

کاروان هرج و مرج دیگران

      میشود حیات ساده ات!

چه مضحک است

     تلاش کودکانه ات

           برای صبر و مهر!

                   میان کوره سان ظلم و زور !

                          ضعف نیست؟

                                این صبوری همیشه ات؟

چه حس تازه ای است

    وا شدن!

          در این هجوم سایه ها

طلوع صبح

     نمیشود مگر به حمله ای

                    که بر کند هجوم نور

                                      زجا بنای تیرگی

کجاست اضطراب عشق؟

     که شورد از درون

               غرور خفته ی تو را

                         به هم زند تمام لحظه های نا حساب را

عبور کن

     از این همیشه ی شکستنی

                از این نماندنی

نسیم رزم میورزد

      ز دوردست آشنا

نفس بکش!

به ره درآ

سفر بیاغاز

که شب نپاید

سحر دمد

ز آسمان آبی ترانه هایت...

 

۸۷/۰۴/۱۷
آسیه سادات بنیادی

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی